26 de xuño de 2018.

Un informe da comisión de expertos nomeada pola Xunta de Galicia, en cumprimento dunha resolución do Parlamento galego, conclúe que o Estado pode reclamar pola vía civil a propiedade do Pazo de Meirás argumentando que tivo uso público, aínda que debería abonar unha compensación si os herdeiros de Francisco Franco reclaman os seus gastos e a xustiza dálles a razón.

Así o pon de manifesto o documento  en cuxas conclusións os expertos avalan “a consecuente reintegración da posesión á Administración Xeral do Estado, como ben integrante do dominio público” ao constituír unha residencia vinculada “ao exercicio da jefatura do Estado”. Por iso, a Administración estaría “activamente legitimada para o exercicio dunha acción reivindicatoria fronte á referida comunidade hereditaria”, precisa o informe achega desa propiedade da que os herdeiros de Franco seguiron utilizando como lugar de vacacións.

Segundo o informe, a Administración xeral debería incoar unha demanda civil para reclamar que esa propiedade, situada no municipio coruñés de Sada, pase a estar considerada como ben de dominio público, en base á resolución que se emita sobre a demanda que se debería interpoñer ante o Xulgado de primeira instancia de Betanzos.

A Xustiza debería determinar deste xeito si o Pazo de Meirás, que foi anteriormente propiedade da escritora Emilia Pardo Bazán e que pasou a ser residencia de verán do dictador durante décadas, foi un inmueble oficial no que ata se celebraron consellos de ministros como está suficientemente acreditado, é de carácter estatal.

Esta xustificación é insuficiente para o Concello de Sada, que presentou un voto particular ao dictame, no que indica que apoia a estratexia de que o Estado suscite unha acción civil para reclamar a titularidad das Torres polo seu uso como residencia oficial estival do dictador, pero discrepa de que iso deba ter consecuencias para o erario público.

Na redacción do seu voto particular, o concello rexeita a consideración de que a familia Franco sufragase os gastos de mantemento do Pazo de Meirás de boa fe, ao soster que “eran perfectamente coñecedores e partícipes dos vicios de nulidad radical do título de compraventa e da propia posesión” do inmueble.

Critica ademais que o Estado, “coa súa pasividade cómplice e vergonzosa, non ejercitase ata agora ningunha acción reivindicatoria”, feito do que non pode derivarse “a cualificación da posesión de boa fe, nin polo dictador nin polos seus herdeiros”.

Deste xeito, rexeitan que a cidadanía deba pagar á familia polo Pazo de Meirás e remarcan que precisamente ese é o mandato da Cámara galega

Informe histórico e xurídico Torres de Meirás (VERSIÓN FINAL-galego) PARLAMENTO DE GALICIA