Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña

Log-in de Usuarios



Hierro Cal y cemento.
 


Del profundo abismo
he de traer a mi presencia
las torvas miradas
para no perdonarles nunca
y en las que aún viven,
que ya no serán muchas,
les digo lo mismo sin hablarles
siquiera.


Que se reconcile quien quiera,
menos mis cuatro mil
nuevecientos quince noches
y otros tantos días noches
que me restaron en Burgos
Oviedo, Cuéllar y Ocaña

Yo soy parte de este tiempo muerto,
de este tiempo de vida enterrada
y non consigo desenterrarla aunque quiera
porque al volver la espalda se me pierde la vista
en horizontes rectangulares contra el vacío.
Acaso alguna nube irrumpe en la monotonía
al cortar la sistemática línea entre cielo y cielo.

Siquiera evoco manos siniestras
que a pocos les importa...
ya todo parece igual:
víctima y verdugo palabras olvidadas
del diccionario de España.

Sangre, hambre y tiempo
trilogía del sufrimiento,
historia oculta en las paredes
entre el verdugo y la víctima.

Las endebles rayas de la uña
en la fría cal de las paredes
las habrán querido borrar
con olvido de la imagen de castigo
de cada día una raya.

Cuando vengan en las ondas
voces y hasta imágenes del pasado
se habrán descifrado los dramas
en las paredes de los calabozos
y de las celdas de las cárceles de España.

Voces del pasado en en futuro
del ignorado o indolente presente
como torrete pasajero, he de pensar,
no obstante, en el fluir constante,
imperecedero del hombre sobre la tierra.

Yo esoy aquí ahora y siento la amargura
por los que murieron masacrados sin respuesta.
… Como si los días de antes fuesen igual que ahora
o como si no hubiera pasado nada de cuando nadie
falta a la cita, tras la cacería furtiva al hombre.

No puedes la tierra esconder la vida que tanto amas
y bastas tu de testigo para elevar a los muertos
del anonimato a la luz de las estrellas
que viven en la luz después de la muerte.

Escrito por Perfecto Lorenzo Calviño

Contata axiña

Cantas son 3 x 2
Email:
Título:
Mensaxe:
27
Xul
2010
O recruta que se negou a fusilar e pagouno coa súa propia vida
PDF Imprimir Correo-e
Escrito por Diego Barcala para "Público"   
O recruta que se negou a fusilar e pagouno coa súa propia vida

Os veciños de Ibias (Asturias) lembran o que pasou aquel de agosto de  1938




Traballos de exhumación de Pedro Pérez Cadenas.

No concello de Ibias (Asturias) todos coñecen o que pasou aquel 4 de agosto de 1938 no monte de Oumente. Polo menos o que o batallón do exército rebelde mobilizado alí contou nos bares e cantinas da zona. Un recruta negouse a fusilar a un vermello fuxido e pagouno coa súa propia vida. O seu oficial mandoulle fusilar de inmediato e aquilo impactou o suficiente aos seus compañeiros como para que a historia sexa hoxe lembrada polos veciños, 72 anos despois.

Os investigadores da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) topáronse o pasado fin de semana con este suceso durante os traballos de exhumación de Pedro Pérez Cadenas, o home ao que o recruta se negou a matar o mesmo día da súa captura, como lembran os veciños máis anciáns.

"No pobo sabían que xunto ao camiño foran enterrados dous corpos. Un deles é o do soldado pero os restos que atopamos son os de Pérez Cadenas case con seguridade", explica o vicepresidente da ARMH, Santiago Macías. Baséanse en que xunto ao corpo foi achado un chisqueiro e calzado de campo. Nin un resto de pezas militares.

Á espera da análise xenética, Macías conta cun detalle físico que, na súa opinión, afianza a tese de que o corpo pertence a Pérez Cadenas. "Viñeron os seus netos á exhumación do corpo e as súas dentaduras, comparadas coa do esqueleto, son iguais. Era impresionante ver que tiñan os mesmos dentes", detalla.
Non viu nacer ao seu fillo

Pedro Pérez escapou do seu pobo, Luiña, en canto os golpistas entraron en Asturias. Tiña unha filla nada en 1934. Cando perdeu a vida no monte, xunto a un pequeno carreiro dun espeso bosque asturiano, a súa muller estaba embarazada. Catro días despois daquel 4 de agosto, naceu orfo o seu fillo Alfredo.

A procura do soldado que se negou a matalo a sangue frío, sen sequera un xuízo, xa comezou. A ARMH tratará de buscar algún documento que explique que ocorreu. Macías espera atopalo no arquivo militar de Ferrol, na documentación de Asturias.

"Este mozo estaba a facer o servizo militar e non volveu a casa. Seguro que alguén da súa familia tratou de buscalo ou reclamou o seu paradoiro. Atopámonos con sucesos similares noutras ocasións onde esas versións confirmáronse con documentos", explica Macías. Até entón seguirá sendo un triste recordo de Oumente.

Amosa a túa opinión sobre este artigo

Very HappySmileWinkSadSurprisedShockedConfusedCoolLaughingMadRazzEmbarrassedCrying or Very SadEvil or Very MadTwisted EvilRolling EyesExclamationQuestionIdeaArrowNeutralMr. GreenGeekUber Geek
Nome:
O teu correio:
Encabezamento:
Comment:
  Imaxe AntiSpam
Código Antispam:
 
Xoves, 09 Setembro 2010
Videocanle da CHRMdC en VimeoGalería de imaxes en  PicasaFaciana Google da CRMHdCSindicación RSS

Tradución do Google

English Arabic Bulgarian Chinese (Simplified) Chinese (Traditional) Croatian Czech Danish Dutch Finnish French German Greek Hindi Italian Japanese Korean Norwegian Polish Portuguese Romanian Russian Spanish Swedish Catalan Filipino Hebrew Indonesian Latvian Lithuanian Serbian Slovak Slovenian Ukrainian Vietnamese Albanian Estonian Galician Hungarian Maltese Thai Turkish
Descargue as listaxes de nomes dos represaliados e colabore na súa actualización
Vai pola túa vila de caza pescudando a simboloxía franquista que aínda queda.
Manifesto pola  Terceira República

Enquisa

¿Que pensas de que A Coruña seña a capital da simboloxía franquista?
 

Diccionario galego

Data.Accións

« < Setembro 2010 > »
L M M X V S D
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
beys1.jpg
luna.png

Contadores

Membros : 154

Contido : 1588

Ligazóns Web : 164

Contidos vistos : 380368

Libros:39

Videos/Pelis/Documentais :147

Arquivos :87

Fotos Albums :288

martelopng.png